Enkele dagen geleden, op 6 mei, werd in Rotterdam Pim Fortuyn herdacht. Op het mediapark in Hilversum vond hij in 2002 de dood, nog geen twee weken voor de Tweede Kamerverkiezingen waar zijn partij koers zette naar een overwinning. Waar Fortuyn met tal van titels wordt bekroond, de grondlegger van rechts, de Godfather, de Nederlandse Kennedy, velen van deze titels absoluut niet onverdienstelijk, blijft zijn voorganger, Hans Janmaat, in de schaduw achter. In dit artikel zetten we Janmaat daarom in de schijnwerpers.
In 1934 werd de jonge Janmaat geboren in een dorpje nabij Amstelveen, uit een katholiek nest. Hans bleek een handige duizendpoot en maakte een opleiding als vliegtuigbouwer af, werd directeur van een meubelfabriek, studeerde daarna verder door tot politicoloog aan de UvA en werd leraar maatschappijleer aan diverse middelbare scholen. Ook politiek sprong hij van hot naar her. Als katholiek werd hij op zijn 38ste uiteraard lid van de KVP, en bleef dat voor 7 jaar. Rond 1979 werd hij lid van de DS’70, een sociaaldemocratische partij opgericht door de zoon van oud-premier Willem Drees, maar vanaf 1981 werd hij lid van de Centrumpartij, een nationalistische partij die zich verzette tegen de immigratie en de multicultuur. In datzelfde jaar schopte hij het tot voorzitter van de
